EMIR, czyli European Market Infrastructure Regulation, to Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 648/2012 z dnia 4.07.2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, które weszło w życie 16.08.2012 r.

Rozporządzenie EMIR wraz z rozporządzeniami delegowanymi i aktami wykonawczymi jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich bez konieczności jego implementacji do przepisów prawa krajowego. Nakłada ono na podmioty finansowe oraz niefinansowe (w rozumieniu EMIR), zawierające transakcje pochodne, szereg obowiązków, w szczególności:

1. Obowiązek klasyfikacji uczestników rynku

Zgodnie z EMIR uczestnicy rynku zostali podzieleni na następujące kategorie:

a) kontrahenci finansowi (FC) – oznaczają przedsiębiorstwa inwestycyjne, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, instytucje kredytowe, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 73/239/EWG, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2002/83/WE, zakłady reasekuracji, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2005/68/WE, UCITS i odpowiednio, ich spółek zarządzających, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, instytucje pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu art. 6 lit. a) dyrektywy 2003/41/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządców alternatywnych funduszy inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia lub które zarejestrowano zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE,

b) kontrahenci niefinansowi (NFC) – oznaczają przedsiębiorstwo mające siedzibę w Unii Europejskiej nie będące kontrahentem finansowym,

c) kontrahenci niefinansowi plus (NFC+) – oznaczają kontrahentów niefinansowych, których średnia pozycja otwartych transakcji w co najmniej jednej z poniżej wymienionych klas produktów, utrzymywana w ciągu 30 dni roboczych (z wyłączeniem transakcji zabezpieczających) jest zgodna z następującymi progami:

Klasa transakcji pochodnych OTC

próg rozliczania

Kredytowe transakcje pochodne

≥ 1 mld EUR

Akcyjne transakcje pochodne

≥ 1 mld EUR

Transakcje pochodne na stopę procentową

≥ 3 mld EUR

Walutowe transakcje pochodne

≥ 3 mld EUR

Towarowe transakcje pochodne oraz inne

niewymienione powyżej

≥ 3 mld EUR

 

2. Obowiązek posiadania kodu LEI (Legal Entity Identifier)

Każdy z podmiotów będących stroną transakcji zobowiązany jest posiadać indywidualny kod LEI wymagany w ramach przekazywanych do repozytorium transakcji informacji o zawartych kontraktach pochodnych.

Kod LEI Nest Bank SA: 259400WNAOMT2E4OIS38

3. Obowiązek raportowania transakcji do repozytoriów transakcji

Strony transakcji pochodnej mają obowiązek zgłaszać szczegółowe informacje na temat zawarcia, dokonania wszelkich zmian oraz rozwiązania transakcji pochodnej do repozytorium transakcji. Takie informacje powinny być zgłoszone nie później niż w dniu roboczym następującym po zawarciu, zmianie lub rozwiązaniu danej transakcji pochodnej.

Obowiązek raportowania transakcji do repozytorium spoczywa na każdej ze stron transakcji.

4. Obowiązek terminowego potwierdzania transakcji

Kontrahenci zawierający transakcje pochodne są zobowiązani potwierdzać transakcje w możliwie najkrótszym terminie, nie później jednak jak w terminach wskazanych w art. 12 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013.

5. Obowiązek uzgadniania portfeli transakcji

Strony transakcji pochodnej, będącej przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym mają obowiązek posiadać procedury uzgadniania portfeli zawartych przez siebie transakcji pochodnych.

6. Obowiązek kompresji portfela

Kontrahenci posiadających otwarte i nierozliczone ponad 500 transakcji pochodnych są zobowiązani posiadać procedury dotyczących sprawdzania możliwości dokonania kompresji portfela w celu zmniejszenia ich ryzyka kredytowego zgodnie z Art. 14 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013.

7. Obowiązek prowadzenia ewidencji transakcji

Każda Strona transakcji pochodnej jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji wszystkich zawartych przez siebie transakcji oraz wszelkich do nich zmian przez okres co najmniej pięciu lat od daty rozwiązania transakcji.

8. Obowiązek centralnego rozliczania transakcji

Określone transakcje pochodne zawarte pomiędzy: (a) dwoma kontrahentami finansowymi (FC), (b) kontrahentem niefinansowym NFC+ a kontrahentem finansowym (FC), (c) pomiędzy dwoma kontrahentami niefinansowymi NFC+ poza rynkiem regulowanym będą podlegały obowiązkowemu rozliczaniu przez izbę rozliczeniową (CCP). Obowiązek centralnego rozliczania nie dotyczy transakcji zawartych pomiędzy kontrahentem finansowym (FC) i kontrahentem niefinansowym NFC.

9. Obowiązek rozstrzygania sporów

Kontrahenci zawierający transakcje pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zobowiązani są posiadać procedury dotyczące rozwiązywania sporów dotyczących transakcji, wycen lub wymiany zabezpieczeń, zgodnie z Art. 15 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013.

 

10. Przepisy prawa dotyczące EMIR:

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  2. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 148/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom transakcji.
  3. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego.
  4. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 150/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji.
  5. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 151/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających dane, które mają być publikowane i udostępniane przez repozytoria transakcji, a także standardy operacyjne dotyczące agregowania i porównywania danych oraz dostępu do tych danych.
  6. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 152/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych obowiązujących partnerów centralnych.
  7. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych.
  8. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych, będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  9. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1248/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  10. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1249/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu dokumentacji, która ma być zachowywana przez kontrahentów centralnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  11. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2205 z dnia 06 sierpnia 2015 r. uzupełniające   rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania.
  12. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1178 z dnia 10 czerwca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących rozliczania.
  13. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/2251 z dnia 4 października 2016r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego.
  14. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/104 z dnia 19 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 148/2013 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom transakcji.

Szczegółowe informacje dotyczące Rozporządzenia EMIR dostępne są pod adresem:

http://www.esma.europa.eu/page/European-Market-Infrastructure-Regulation-EMIR oraz

https://www.knf.gov.pl/dla_rynku/rozporzadzenia_EMIR

Nota prawna

Niniejsza publikacja ma charakter wyłącznie informacyjny

Nest Bank S.A. („Bank”) dołożył należytej staranności aby informacje zawarte w niniejszej publikacji nie były błędne lub nieprawdziwe na dzień ich publikacji, jednakże Bank i jego pracownicy nie ponoszą odpowiedzialności za ich prawdziwość i kompletność. Wyłączona jest odpowiedzialność Banku i jego pracowników za wszelkie szkody powstałe w wyniku wykorzystania, w jakikolwiek sposób, przez Klienta niniejszej publikacji lub zawartych w niej informacji.

Nest Bank S.A., w szczególności poprzez informacje zawarte w niniejszej publikacji, nie świadczy doradztwa w związku z jakimikolwiek transakcjami zawieranymi przez Klienta, ani nie udziela jakichkolwiek porad inwestycyjnych lub rekomendacji co do zawarcia takich transakcji.

Niniejsza publikacja nie stanowi porady ani rekomendacji w zakresie zasad i sposobu spełnienia przez Klienta obowiązków i wymogów wynikających z  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4.07.2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji („EMIR”) wraz z aktami wykonawczymi do EMIR. Decyzje w przedmiocie zasad i sposobu spełnienia obowiązków i wymogów wynikających z EMIR, Klient podejmuje w sposób samodzielny i niezależny od Banku, w szczególności niezależny od informacji zawartych w niniejszej publikacji. Bank nie ponosi odpowiedzialności za decyzje Klienta we wskazanym powyżej zakresie i ich skutki, w szczególności za poniesione przez Klienta szkody (w szczególności poniesione straty, utracone korzyści i nałożone na Klienta kary finansowe).